Embrace Life

Opvoedouder


Alles

in je hoofd kun je alles, fietsen naar de maan, boven op de wolken staan
strelen met je handen los, lopen door een donker bos
vechten als een tijger, dansen met een elf
afscheid nemen zonder tranen, alles gaat vanzelf


(Theo Olthuis)



Betekenis van opvoedouder

Voor het vierde achtereenvolgende jaar ben ik werkzaam als opvoedouder bij Stichting de Bascule te Amsterdam (een academisch centrum voor kinder- en jeugdpsychiatrie). Ik train kinderen met behulp van het Amerikaanse MTFC-P program, een afkorting die staat voor Multidimensional Treatment Foster Care (Pre-schoolers). Op basis van dit programma wonen door mijn werkgever met ons gematchte kinderen, in de leeftijd van 3 tot 7 jaar, vanwege ernstige gedragsproblematiek een jaar bij ons in huis, waarin hen de nodige basisvaardigheden en normen en waarden worden bijgebracht, met als doel om hen na de training geaccepteerd in een nieuw vast pleeggezin te kunnen plaatsen of - indien mogelijk - terug te plaatsen bij hun biologische ouders. Dagelijks schrijf ik in dagboekvorm over de belevenissen van de kinderen.


Waarom ik dit deed (2007-2013)?

Waarschijnlijk toch omdat ik er slecht tegen kan dat kinderen (mensen sowieso) die anders zijn of anders denken, al snel gelabeld worden op een negatieve manier. En dat vind ik jammer. Iedereen heeft iets unieks in zich, vooral kinderen, omdat veel van hun gedragingen toch voortvloeien uit wat ze van huis uit meekrijgen. Ik merk vaak dat ouders bang zijn om tekort te schieten en geven daardoor heel vaak toe. En als ouders de regie niet in handen nemen, dan gaat een kind dat doen, met alle gevolgen van dien. Ze weten vaak ook niet beter, handelen uit een veiligheid die ze wensen te creëren. Ik geef deze kinderen met een zogenoemd rugzakje dan ook graag een kans. Als je door de verwijten, de grote mond en het gedrag heen kunt kijken (dat is het moeilijkste aan deze baan) dan komen kinderen tevoorschijn die gewoonweg hunkeren naar geborgenheid en lekker kind willen zijn. Het is juist fascinerend om te zien hoe slim deze kinderen eigenlijk zijn, hoe prachtig ze kunnen doordenken en hoe ze soms hilarisch uit de hoek kunnen komen. En dan hun levendige verwonderlijkheid, ja, als schrijver kan ik daar soms lekker in wegzwijmelen.


Column over mijn werk in werkgeversblad

Mijn artikel die ik begin 2011 op verzoek van mijn werkgever heb geschreven, is toentertijd geplaatst in het lijfblad van de Bascule, 'Binnenste Buiten' genaamd. In maart 2011 werd mij door de afdeling Communicatie gevraagd of ze deze tekst mochten gebruiken voor hun campagne inzake het werven van nieuwe opvoedouders.

Als het je interessant en leuk lijkt om te lezen, vind het originele artikel dan onder 'Een heel slim plannetje' onder het kopje 'In de Media' op deze site of dubbelklik hier. Veel leesplezier!


In mijn dichtbundel 'Egoblosjes' staan ook enkele gedichten over deze kindjes, waaronder deze:


Stranddag

Een zwoele
avond vroeg
op de fiets

een warm briesje
aait mijn haren

twee armpjes om
mijn middel zacht


Pleegkindjes

pleegkindjes teer
gebroken en klein
ongeschonden
horen ze te zijn

geen vervanging
een eigen individu
ieder gewapend
met puntige paraplu

doortastend
om bevestiging vragend
vertederend
en enthousiast tegelijk

maar soms
soms dan is het anders
vuur spuwen als een draak
vechten tegen omstanders

longen uit de
lijfjes schreeuwen
en volkomen
hulpeloos ondersneeuwen

een masker op
een torenhoge muur
het is een schild
hunkerend naar structuur

jij, die het beste
met ze voorheeft
wordt verpletterd
door wrang geblaf

en dan ineens
twee armpjes stevig
om je nek
‘ik vind je lief’
wordt er gefluisterd
leed verbleekt
en brengt stilletjes
even terug naar af.